Salon # 5, 9 februari 2008                                                Foto's

Vraagstelling: IS HET CONFLICT NOODZAKELIJK TER BEVORDERING VAN HET ARTISTIEKE WORDINGSPROCES

Zaterdag , 17:00, 9 februari 2008. 16 personen hebben zich aangemeld voor de discussie van SALON # 5. De vraag stelling heeft de gemoederen tot in laat in de avond beziggehouden.

De discussie begint met het voorstellen van de aanwezigen. Eenmaal aan de beurt introduceert Xander zijn installatie IN CONFLICT: De grondslag van de installatie ligt in de gedachte:’ waar wil je zijn?’. Het beeld dat men consistent dient te zijn om verdieping te krijgen, wil X.ter discussie stellen en is van mening dat het conflict wel moet worden aangegaan ‘ ik zoek het conflict nooit op, als het goed is ontstaat deze vanzelf, actie is reactie, als het conflict ontstaat ga ik het niet uit de weg en probeer een oplossing te vinden.’ Zonder conflict blijft het werk tijdens het maken daarvan ‘hangen en zonder oplossing valt het om’!Dus!!!! aldus X. hoe ga ik daar mee om, oftewel hoe los ik het conflict op? Het conflict zelf is geen negatieve ervaring.

De vraag vanuit het publiek is of X. het conflict nodig heeft, ja dus.Het publiek kan zich wel vinden in de gedachte dat het conflict, of liever gezegd het spanningsveld noodzakelijk is gedurende het artistieke wordingproces. Volgens K is het vooral van belang de materie te veroveren, net zolang deze ‘ja‘ tegen je zegt en met jou wil samenwerken om jouw idee te verwezenlijken. Het veroveren, het overmeesteren van de materie. Het conflict bestaat er uit dat lichaam en geest in deze geordend raken ,op één lijn geraken en vandaar uit de oplossing te zoeken.

X. is van mening over zichzelf dat hij zeer zwart wit denkt, en dat onbegrip tegenover de buitenwereld ten grondslag ligt aan dit zwart-wit-denken.Q. is juist het tegenovergestelde van mening, namelijk dat X zeer genuanceerd is. J. reageert daarop dat X juist het conflict wilt opzoeken en het nodig heeft als een therapie, zich goed voelt als het conflict is overwonnen.X reageert op J , zegt dat zijn werk verder gaat dan therapie, het conflict is niet een persoonlijke, het conflict gaat over het hanteren van verschillende media en hoe deze samen te brengen,-over het breekpunt binnen een schilderij, oftewel hoe om te gaan met de materie en het idee, -over je binnenwereld met al haar ideeën en gevoelens en de buitenwereld die haar ideeën en wetten aan die binnenwereld probeert op te dringen, -over de tegenstelling die in één schilderij, foto of tekening tracht weer te geven. X zegt dat als zijn werk therapeutisch zou zijn, hij het niet zou exposeren. M. reageert hierop dat wellicht de definitie van het woord conflict niet geheel juist is. Hoewel in het woorden boek; botsing of strijd (tussen tegengestelde) delen staat vermeld, lijkt het haar juist iets heel normaals dat bij het leven hoort en sowieso bij het wordingsproces.

X. meent in zijn installatie dat het samenbrengen van tekeningen, foto's en schilderijen, los van elkaar ontstaan, het conflict is. X. brengt de drie disciplines in botsing, het maken van de installatie heeft geen conflict momenten opgeleverd, het doel was juist deze op te lossen, een antwoord te vinden. Maar waarom is dat nodig vraagt het publiek zich af, we zien toch dat het de hand is van één kunstenaar. Waarom maak je niet één werk dat uit de verschillende disciplines zelf bestaat. X: ik probeer alléén in deze tentoonstelling de verschillende werelden samen te laten komen. Dat is nou juist waar het hier over gaat, waar ik me van afvraag of dit kan en of het werkt.

Het publiek meent als toeschouwer dat de installatie op zich niet het conflict laat zien, integendeel een zeer harmonieuze expositie is te bewonderen. Maar waarom de naam IN CONFLICT. X : het gaat er niet om dat ik het conflict laat zien maar hoe ik er mee om ga. De toeschouwer hoeft niet eens te weten wat voor strijd er aan vooraf is gegaan, de toeschouwer krijgt een genuanceerd, goed doorwerkt, "esthetisch" beeld te zien. X. wil de toeschouwer niet vermoeien met zijn onbegrip wat hij wil is om vanuit dit onbegrip werk te creëren dat tegenwicht kan bieden aan de zich opdringende buitenwereld.

Op dit punt wordt er time out gevraagd, om te roken en te toiletteren. De tafel wordt gedekt, en vervolgens wordt er weer lustig op het thema doorgediscussieerd. Alhoewel meer of minder centraal, het blijkt een goede vraagstelling die iedereen aangaat. Al met al een zeer geslaagde SALON # 5.

Door Wilma Wegert