Salon # 4, 5 januari 2008                                                Foto's

Boudewijn Payens heeft als onderwerp voor de 4e salon zich de vraag gesteld: ‘kan ik mij vernieuwen’?

B. begint het gesprek met een toelichting op zijn vraag en stelt dat hij niet direct uit is op een antwoord, hij wil eerder de relevantie van de vraag onderzoeken. Vervolgens wil hij kijken hoe vernieuwing zich tot het begrip vrijheid verhoudt. B. meent dat het van belang is om vrij te zijn en daardoor in staat de tijdsgeest waar te nemen. En dat maakt mogelijk veranderingen als kunstenaar toe te staan.

Een andere vraag die opkomt, is of je jezelf kunt ontkoppelen van je blauwdruk en identiteit om voorkomen dat je in herhaling valt.
Hoe kunnen we gedrag zo maken dat je je vernieuwt en daarop volgt de vraag; is elke ontwikkeling wel een vernieuwing? Welke interventies zijn noodzakelijk om je verwachtingspatroon te buigen. Met interventie wordt hier een bewuste ingreep bedoeld als onderdeel van het maakproces. Voor B. zijn de resultaten secundair en processen primair.

Hier komt de discussie op gang als iemand van de groep meent dat externe factoren wel degelijk van belang zijn betreffende de resultaten en de uitingen van de kunstenaar. Is geld als externe factor van belang. Indien we genoeg geld hebben, schilderen we dan nog wel? Of: indien men een ander medium, drager, gebruikt komen we dan ook niet tot veranderingen?

De Cobragroep blijkt een goed voorbeeld van een sterke visuele verandering. Elke kunstenaar van de Cobragroep heeft op individueel niveau een verandering ondergaan en het totaal aan individuen heeft de Cobragroep meerwaarde opgeleverd. Een collectieve verandering van binnenuit als gevolg van synergie.

B. stelt zich de vraag of die processen ook voor een individu kunnen opgaan. Iemand uit het publiek stelt dat het niet wenselijk kan zijn een vernieuwing aan te gaan. Indien je al een goede naam en een goede clientèle hebt opgebouwd, ben je dan wel zo bereid te veranderen?
B. zegt; wanneer het om het geld gaat is verandering mogelijk niet wenselijk, wanneer het om ontwikkeling of groei gaat, wel.

Iemand anders uit het publiek stelt dat in de evolutie psychologie mensen in traumatische ervaringen hun vertrouwde grenzen doorbreken om te overleven. B. wordt gevraagd of het mogelijk is om individueel veranderingen te forceren door andere autonome disciplines te combineren en daarmee vertrouwde grenzen te doorbreken in het maakproces. Volgens B. is daar moed voor nodig en een vrij ego, een ego wat het maakproces en samenwerking niet in de weg staat.
Daar is niet iedereen het mee eens! Ego wordt door B. gezien als iets wat het creatieve proces behoorlijk in de weg kan zitten. Anderen menen dat ego synoniem is aan wilskracht en menen juist dat elke kunstenaar geacht wordt een groot ego te bezitten. (Bezat Andy Warhol nu wel of geen groot ego?)

Tijdens de afsluiting zijn de volgende vragen geformuleerd die we ons zelf kunnen blijven stellen:

Hoe kan vrijheid zegevieren?
Op welke manier kan ik op mijzelf vertrouwen?
Hoe kan ik vrijheid aan een grote dosis moed koppelen?
Hoe moet ik mijn angsten overwinnen?
Hoe trek ik de dingen naar me toe die nodig zijn voor het maakproces?
En ten slotte: wil ik wel veranderen?

Door: Wilma Wegert